ดู EXIF ของรูปและข้อมูลในไฟล์

กล้องและโทรศัพท์เขียนบันทึกก้อนหนึ่งไว้ข้างพิกเซล บันทึกที่เรียกว่า EXIF นี้เก็บเวลาที่กดชัตเตอร์ อุปกรณ์ที่ใช้ถ่าย รูรับแสงและความเร็วชัตเตอร์ และขึ้นอยู่กับการตั้งค่า มันยังพ่วงพิกัดของสถานที่และหมายเลขเครื่องมาด้วย

ปัญหาคือบันทึกเหล่านี้มักติดไปกับไฟล์แม้จะคัดลอกหรือส่งผ่านแอปแชต มันแค่ไม่แสดงบนหน้าจอ แต่ยังอยู่ในไฟล์ ถ้าอยากรู้ว่าคนรับเห็นอะไรบ้าง คุณต้องมองเห็นมันก่อน

ถ้ามีพิกัดอยู่ จุดนั้นจะถูกปักหมุดบนแผนที่ ตัวเลขเปล่าไม่บอกอะไร แต่แผนที่ตอบได้ทันทีว่านั่นคือหน้าบ้านคุณ ที่ทำงาน หรือหน้าโรงเรียนของลูก

โทรศัพท์เขียนพิกัดโดยค่าเริ่มต้นเมื่อเปิดสิทธิ์เข้าถึงตำแหน่ง แอปแชตบางตัวถอดออกให้ แต่อีกหลายตัวส่งต่อไปทั้งอย่างนั้น ที่อยู่บ้านที่หลุดจากรูปขายของมือสองหรือรูปในบล็อกก็มาจากทางนี้

การวาดแผนที่จะส่งพิกัดนั้นไปยังบริการแผนที่ ตัวไฟล์ไม่เคยออกจากเบราว์เซอร์ของคุณ แต่ภาพแผนที่ต้องดึงมาจากเซิร์ฟเวอร์แผนที่ ถ้าไม่อยากบอกพิกัดกับใครเลย ให้อ่านเฉพาะตัวเลขก็พอ

กล้องฝังภาพตัวอย่างเล็ก ๆ ไว้เพื่อให้เลื่อนดูรูปได้เร็ว พอครอบตัดรูปหรือปิดบังใบหน้า โปรแกรมแต่งภาพบางตัวก็ไม่ได้สร้างภาพตัวอย่างนั้นใหม่ ภาพเวอร์ชันเก่าจึงค้างอยู่ในไฟล์

ใบหน้าที่คิดว่าปิดไปแล้วและมุมที่คิดว่าตัดทิ้งแล้ว เคยโผล่กลับมาจากภาพย่อเหล่านี้จริง ๆ ดังนั้นเมื่อไฟล์มีภาพย่อ ระบบจะดึงออกมาวางข้างรูปให้ดู เห็นกับตาย่อมเร็วกว่าฟังคำอธิบาย

Word Excel และ PowerPoint เขียนชื่อผู้เขียนลงในไฟล์ ทั้งคนที่สร้าง คนที่บันทึกล่าสุด ชื่อบริษัท จำนวนครั้งที่บันทึก และเวลารวมที่เปิดเอกสารค้างไว้ ล้วนอยู่ในนั้น

นี่คือเหตุผลที่ข้อเสนอซึ่งหยิบของบริษัทอื่นมาใช้ซ้ำยังติดชื่อบริษัทนั้นอยู่ และรายงานที่ส่งก่อนหมดเขตกลับบันทึกเวลาแก้ไขรวมไว้สามนาที PDF ก็ไม่ต่างกัน ช่องเครื่องมือสร้างไฟล์บอกว่าโปรแกรมใดสร้างไฟล์นี้ขึ้นมาและสร้างจากอะไร

HWPX ซึ่งเป็นรูปแบบเอกสารของเกาหลี คือ XML ที่บีบอยู่ใน ZIP จึงอ่านได้ด้วยวิธีเดียวกัน ส่วนไฟล์ .hwp ก่อนปี 2007 ใช้โครงสร้างต่างออกไปและยังอ่านไม่ได้